Biblioteka Narodowa - Janusz Kostecki

O Bibliotece Narodowej /
Struktura /
Instytuty /
Instytut Książki i Czytelnictwa /
Pracownia Badania Historii Czytelnictwa /
Janusz Kostecki

Janusz Kostecki

dr Janusz Kostecki

Absolwent Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego (1971); doktor nauk humanistycznych w zakresie filologii polskiej (stopień uzyskany na podstawie rozprawy "Wybrane problemy kultury czytelniczej - czytelnictwo czasopism i książek w Królestwie Polskim w drugiej połowie XIX w.", obronionej na UW w 1982 r.). Od 1971 r. w Bibliotece Narodowej: od 1975 r. starszy asystent, następnie adiunkt w IKiCz. Od 1984 r. kierownik Sekcji Badania Historii Czytelnictwa w Zakładzie Badań Czytelnictwa, a od 1987 r. - kierownik Zakładu Badania Historii Czytelnictwa. W latach 1976-1995 wykładowca wiedzy o czytelnictwie w Centrum Ustawicznego Kształcenia Bibliotekarzy. Prezes Polskiego Towarzystwa Bibliologicznego; przewodniczący Rady Wydawniczej Biblioteki Narodowej; członek Rady Programowej Czasopism BN; wiceprzewodniczący Rady Fundacji Pomocy Bibliotekom Polskim; redaktor naukowy serii Z Dziejów Kultury Czytelniczej w Polsce (t. 1-17).

Lista publikacji

Realizowany temat: Carska cenzura zagraniczna wobec importu publikacji w języku polskim w latach 1865-1904

Celem pracy jest określenie możliwości dostępu do zakordonowej i zagranicznej oferty książek w języku polskich przeznaczonej dla czytelników w zaborze rosyjskim, a co za tym idzie - opisanie ponadzaborowej wspólnoty doświadczeń lekturowych. Omówiono:

Podstawy prawne funkcjonowania cenzury zagranicznej i jej miejsce w systemie carskiego systemu kontroli publikacji; przepisy, którymi kierowali się cenzorzy; ośrodki władzy mające wpływ na działanie urzędów cenzuralnych, a także sylwetki poszczególnych urzędników; najważniejsze drogi importu publikacji, przepisy celne i pocztowe oraz tryb postępowania z książkami nadsyłanymi i przywożonymi z zagranicy; kary przewidziane dla osób łamiących prawo dotyczące badanego obszaru zjawisk;
Liczebność i strukturę językową całości zbioru publikacji importowanych do Cesarstwa; stopień restrykcyjności cenzury w stosunku do druków w poszczególnych językach, a następnie wielkość oferty rynkowej; najważniejsze zmiany, jakie zaszły w omawianym czasie;
Geografię kontaktów importerów książek polskich z poszczególnymi obszarami, centrami wydawniczymi i firmami nakładczymi z zagranicy (zza kordonu);
Strukturę publikacji importowanych ze względu na rodzaj wydawnictwa, przynależność tekstu do określonego działu piśmiennictwa oraz adresata; politykę cenzurowania publikacji z różnych dziedzin, a także sprowadzanych z myślą o rozmaitych grupach odbiorców; listy autorów importowanych najczęściej, traktowanych ze szczególną surowością, a także tych, których dokonania znalazły się w obiegu w największym wyborze;
Szczelność systemu carskiej cenzury zagranicznej.