Początki gromadzenia dokumentów życia społecznego w Bibliotece Narodowej sięgają lat przedwojennych. Wtedy to rozpoczęto w Polsce tworzenie krajowego systemu archiwizowania zbiorów nowszych. Jego podstawę stanowiło ustawodawstwo o egzemplarzu obowiązkowym i podział zadań między Biblioteką Narodową w Warszawie i Biblioteką Jagiellońską w Krakowie. Napływające wówczas w ramach egzemplarza obowiązkowego i darów druki ulotne sprawiające duże kłopoty przy tradycyjnym opracowaniu zostały wydzielone i rozpoczęto ich grupowe opracowywanie. Dopiero w 1983 r. utworzono w Bibliotece Narodowej Zakład Dokumentów Życia Społecznego, który zajmuje się gromadzeniem, opracowaniem, przechowywaniem i udostępnianiem tych dokumentów.