Vade-mecum
Cyprian Kamil Norwid, Poezje II : vade-mecum, [1865]
Autograf najważniejszego zbioru poetyckiego czwartego polskiego wieszcza. Inaczej niż Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki i Zygmunt Krasiński, Norwid nie cieszył się sławą u sobie współczesnych. Niewiele publikował, zmarł w zapomnieniu. Vade-mecum z roku 1865 nie doczekało się druku przed jego śmiercią, choć poeta przygotował je do wydania.
Tytuł cyklu poetyckiego, oznaczający po łacinie „pójdź ze mną”, zaprasza czytelnika do wewnętrznego świata poety. Znalazły się w nim utwory uchodzące dziś za najważniejsze w jego dorobku, takie jak W Weronie czy Fortepian Szopena.
Rękopis po śmierci Norwida znalazł się u jego krewnych – Dybowskich, a w 1898 roku stał się własnością Zenona Przesmyckiego „Miriama”, zasłużonego popularyzatora twórczości poety. W czasie okupacji niemieckiej Przesmycki zabezpieczył zebrane przez siebie Norwidiana w piwnicy domu, w którym mieszkał. Zmarł podczas powstania warszawskiego, kamienica została zniszczona, ale spuścizna Norwida przetrwała. Do zbiorów Biblioteki Narodowej weszła po wojnie.
Zobacz obiekt online w bibliotece cyfrowej polona.pl.
Cyprian Kamil Norwid, Vade-mecum
An autograph copy of the most important collection of poetry by Cyprian Kamil Norwid, often considered the fourth of the “Three Bards” – Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki and Zygmunt Krasiński. Norwid did not enjoy the fame of his con- temporaries, publishing little and dying in obscurity. His Vade-mecum of 1865 did not see print during his lifetime, although the poet had prepared it for publication.
The title of the cycle, Vade-mecum (“come with me” in Latin), invites the reader into the poet’s inner world. It includes some of the works today considered Norwid’s most important, such as In Verona and Chopin’s Piano. After Norwid’s death, the manuscript was kept by his relatives, the Dybowski family. In 1898 it became the property of Zenon Przesmycki (pen name: “Miriam”), a distinguished populariser of the poet’s work.
During the German occupation, Przesmycki hid his collection of items relating to Norwid for safety in the cellar of the house where he lived. Przes- mycki himself died during the Warsaw Uprising and the house was destroyed, but Norwid’s papers survived. It was integrated into the collection of the National Library of Poland after the War.