Kodeks supraski

Kodeks Supraski
Wpisany na Listę Pamięci Świata UNESCO jeden z najstarszych zabytków piśmiennictwa cyrylickiego oraz języka staro-cerkiewno-słowiańskiego. Powstał na początku XI wieku na terenach Bułgarii, spisany przez kopistę imieniem Retko. Kodeks zawiera żywoty świętych i nauki Ojców Kościoła czytane podczas liturgii w marcu. Na kartach można też znaleźć niezwiązane z tekstem rysunki głów i postaci, dodane później na marginesach.
Księga została odkryta w 1823 roku w monasterze bazyliańskim w Supraślu przez profesora Uniwersytetu Wileńskiego, ks. Michała Bobrowskiego, i podzielona na trzy części podczas przygotowywania do publikacji. Prawdopodobnie w 1869 roku została kupiona do Biblioteki Ordynacji Zamojskiej razem ze zbiorami Władysława Trębickiego. Najobszerniejsza, zawierająca 151 kart, część zaginęła podczas II wojny światowej. W roku 1967 została zaoferowana do zakupu bibliotece Uniwersytetu Harvarda. Rękopis został szczęśliwie rozpoznany, a dzięki wsparciu finansowemu importera polskiej szynki w USA, powrócił do Polski. Do ojczyzny przypłynał transatlantykiem Batory. Obecnie, podobnie jak inne zbiory BOZ, jest własnością Biblioteki Narodowej.
Zobacz obiekt online w bibliotece cyfrowej polona.pl.
The Supraśl Codex
Inscribed on UNESCO’s Memory of the World Register, the Codex Suprasliensis is one of the oldest records of writing in Cyrillic and of the Old Church Slavonic language. Written in the late 10th century in Bulgaria by a copyist named Retko, the Codex contains the lives of the saints and teachings of the Church Fathers to be read during the liturgy in March. The leaves also feature drawings of heads and figures unrelated to the text, added later in the margins.
The book was discovered in 1823 in the Uniate Basilian monastery in Supraśl by Fr Michał Bobrowski, a professor from Vilnius University. During preparation for publication, it was divided into three parts. It was acquired, probably in 1869, by the Library of the Zamość Fee Tail together with the collection of Władysław Trębicki. The most extensive part of the book, containing 151 pages, was lost during the Second World War. In 1967 it was offered for sale to Harvard University Library. Fortunately, the manuscript was recognised and, thanks to financial support from an importer of Polish ham in the United States, returned to Poland. It returned to its homeland on the MS Batory.