Sakramentarz Tyniecki
Sakramentarz Tyniecki
Luksusowy rękopis liturgiczny przechowywany w Polsce prawie od 1000 lat. Przepisany i ozdobiony iluminacjami w Kolonii, prawdopodobnie w klasztorze św. Pantaleona około roku 1072–1075. Wkrótce potem lub w wieku XII trafił do opactwa benedyktynów w Tyńcu koło Krakowa, jednego z najstarszych i najbogatszych opactw w Polsce. Wiemy też, że kodeksu użyto podczas konsekracji kościoła św. Wincentego we Wrocławiu w roku 1149. Bogato zdobiony pergaminowy rękopis łaciński, w części spisany złotem i srebrem na stronicach barwionych purpurą, ozdobiony jest 13 inicjałami oraz dwiema całostronicowymi miniaturami, z których jedna przedstawia Ukrzyżowanie, a druga Maiestas Domini (Chrystusa na majestacie).
W 1814 roku mnisi sprzedali kodeks Stanisławowi Kostce Zamoyskiemu, który włączył go do Biblioteki Ordynacji Zamojskiej w Pałacu Błękitnym w Warszawie. Po II wojnie światowej Jan Zamoyski, XVI i ostatni ordynat zamojski, przekazał Bibliotece Narodowej zbiory Biblioteki Ordynacji Zamojskiej w depozyt. Obecnie BOZ jest własnością BN.
Zobacz obiekt online w bibliotece cyfrowej polona.pl.
Tyniec Sacramentary
A luxurious liturgical manuscript kept in Poland for almost 1,000 years. It was transcribed and decorated with illuminations in Cologne, probably at the Monastery of St Pantaleon around 1072–75. Shortly afterwards or in the 12th century, it found its way to the Benedictine Abbey in Tyniec near Cracow, one of the oldest and richest abbeys in Poland. We also know that it was used at the consecration of St Vincent’s Church in Wrocław in 1149. The richly decorated parchment manuscript, in Latin, is partly written in gold and silver on purple-stained pages. It contains 13 decorated initials and two fullpage miniatures, one of the Crucifixion and the other a Maiestas Domini (Christ in Majesty).
In 1814 the monks sold the manuscript to Count Stanisław Kostka Zamoyski, who included it in the library of the Zamoyski family fee tail in the Blue Palace in Warsaw. After the Second World War, Jan Zamoyski, the 16th and final owner of the Zamoyski family fee tail, deposited the family library with the National Library of Poland, to which it now belongs.