Zmarła Aleksandra Kurczab-Pomianowska
Tłumaczka, redaktorka, aktorka i reżyserka Aleksandra Kurczab-Pomianowska nie żyje. Zmarła w Rzymie 17 marca w wieku 86 lat.
Pozostawiła po sobie interesujący dorobek translatorski. Tłumaczyła z włoskiego (utwory takich autorów, jak: Leonardo Sciascia, Giuseppe Cassieri czy Rosanna Tocchetto) i na włoski: wiersze Czesława Miłosza i Karola Wojtyły, ponadto teksty Jacka Janczarskiego, a także Austerię Juliana Stryjkowskiego. Jest autorką wspomnień zatytułowanych Dlaczego?.
Urodziła się we Lwowie 7 maja 1940 roku w rodzinie o upodobaniach literackich. Jej ojciec, Jan Kurczab, był nowelistą i publicystą, a także autorem książek dla młodzieży. Studiowała aktorstwo w PWST w Warszawie. W 1957 roku została aktorką w Teatrze Rapsodycznym w Krakowie. Występowała w Piwnicy pod Baranami. W roku 1963 była konferansjerką podczas pierwszego Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Związała się z Polskim Radiem, dla którego pisała m.in. słuchowiska.
Wzięła udział w proteście studentów i młodej inteligencji w marcu 1968 roku. Krótko potem wyjechała do Włoch, gdzie studiowała w Accademia Nazionale D'Arte Drammatica w Rzymie. Współpracowała następnie z kierowanym przez Giorgia Strehlera Piccolo Teatro w Mediolanie, gdzie m.in. była asystentką Kazimierza Dejmka.
Jako reżyserka wystawiła we Włoszech sztukę Sławomira Mrożka Szczęśliwe wydarzenie, a także dramaty Karola Wojtyły Hiob oraz Przed sklepem jubilera. Dla jednej ze stacji radiowych we Włoszech wyreżyserowała Męża i żonę Aleksandra Fredry.
Była żoną Jerzego Pomianowskiego, zmarłego w 2016 roku, tłumacza m.in. Izaaka Babla i Aleksandra Sołżenicyna. Ufundowała – funkcjonujący w Bibliotece Kraków – Gabinet Jerzego Pomianowskiego.
Aleksandra Kurczab-Pomianowska podarowała Bibliotece Narodowej archiwum swojego męża, Jerzego Pomianowskiego, wybitnego pisarza, tłumacza, publicysty i znawcy literatury rosyjskiej, który odegrał istotną rolę w popularyzacji kultury Europy Wschodniej w Polsce.