Zmarła Teresa Romer (1926–2026)
Z wielkim żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Teresy Romer. Donatorka Biblioteki Narodowej zmarła spokojnie w swoim domu w Montrealu 27 października 2026 roku, otoczona rodziną. Miała 100 lat.
Urodzona w Warszawie w 1926 roku, córka polskiego ambasadora, dorastała w kilku krajach w czasie wojennych zawirowań w Europie. Osiedlając się w Anglii w 1943 roku, uzyskała jednocześnie dwa tytuły licencjata na Uniwersytecie Oksfordzkim: jeden z filozofii, politologii i ekonomii, a drugi z polskiego prawa cywilnego.
W 1950 roku przybyła wraz z rodziną do Kanady, wkrótce rozpoczęła pracę zawodową i szybko stała się pionierką w dziedzinie tłumaczeń symultanicznych. W 1970 roku założyła kanadyjski oddział Międzynarodowego Stowarzyszenia Tłumaczy Konferencyjnych (IACI) i ustanowiła standardy dla tego rozwijającego się zawodu. W 2009 roku IACI przyznało jej honorowe członkostwo w Genewie za całokształt osiągnięć.
Stała również na czele ruchu na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego. W 1980 roku założyła stowarzyszenie APMAQ (później pod nazwą: Maisons Anciennes du Québec), zrzeszające właścicieli zabytkowych budynków i dzielące się wiedzą na temat renowacji. W 1990 roku otrzymała nagrodę Roberta-Lionela-Séguina, a w 2004 roku APMAQ ustanowiło coroczną nagrodę jej imienia.
Teresa Romer od kilkunastu lat przekazywała do Biblioteki Narodowej kolejne materiały z archiwum rodu Romerów, ostatnio również w sierpniu 2026 roku, gdy podarowała Narodowej Książnicy cenne pamiątki po swoich rodzicach, Tadeuszu Romerze i Zofii z Wańkowiczów. Teresie Romer najbardziej zależało, aby archiwum rodziny żyło nadal, troskliwie przechowywane i udostępniane badaczom.
Zachowamy Ją we wdzięcznej pamięci.